رشته ارتباطی بین پدر و فرزند ، از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است ، به گونه ای که خلأ ارتباط درست این رابطه گاهی درتمام عمر مایه بروز مشکلات در زندگی فرزند می گردد . متأسفانه بسیاری از پدران فکر می کنند که ارتباط با فرزند امر مهمی نیست و منتظر می مانند تا کودک بزرگتر شده و سپس سعی در برقراری ارتباط با وی دارنددر حالیکه امروزه متخصصان امر کودک معتقدند که یک پدر مسؤول و علاقمند باید از همان دوران بارداری مادر ، شروع به برقراری ارتباط با فرزند نماید . از آنجا که جنین از ماه پنج بارداری قادر به شنیدن اصوات خارج از رحم است ، این دوران  را بهترین زمان برای آشنایی اولیه بین پدر و فرزند می شمارند پدران در این دوران باید هر روز زمانی را به صحبت با فرزند خود اختصاص دهد تا نوزاد از همان بدو تولد با صدای پدر ارتباط برقرار کرده باشد . همچنین پس از تولد کودک ، تا شش ماهگی زمانی است که نوزاد باید محبت فراوانی را از پدر خود دریافت کند  .

این مبحث می تواند به شیوه های گوناگونی از قبیل ماساژ اصولی نوزاد ، ارتباط چشمی با او (نگاه کردن به مدت زمان طولانی به چشمان نوزاد)و صحبت کردن با کودک عرضه گردد . بعضی از پدران حس می کنند که این کارها چون بازخوردی از سوی کودک ندارد ، چندان حائز اهمیت نمی باشد ولی مطمئن باشید که همه کودکان به خوبی از کارهای پر مهری که برایش انجام می دهید ، لذت برده و پس از مدتی می بینید که با نگاه و یا حرکات دست و پای خود ، او نیز محبتش را به شما نشان می دهد .

متأسفانه در کشور ما گاهی پدران حس می کنند که کار چندانی نمی توانند برای فرزند و همسر خود در این دوران انجام دهند و از آنجا که ساعاتی در روز را نیز سر کار هستند ، مادر و فرزند را به خانه پدربزرگ و مادر بزرگ برده و خود در منزل می مانند و تنها به دیدارهای آخر هفته اکتفا می کنند . از آنجا که برقراری ارتباط در چند ماه نخست تولد نوزاد بسیار مهم است ، والدین باید نهایت سعی خود را کنند که در این دوران در کنار یکدیگر بوده و به فرزند خود رسیدگی کنند .

پس از دوران 6 ماهگی ، پدرها می توانند بازیهای متنوعی را نیز به کارهای قبلی خود اضافه کنند و همچنین برای فرزند خود کتاب خوانده و یا حتی قصه بگویند . بازی با کودک ، علاوه بر آنکه لحظات لذت بخشی را به شما و فرزندتان هدیه می کند سبب افزایش مهارتهای حسی ، حرکتی ، خلاقانه  و ذهنی کودک نیز می گردد . خوش بختانه در سالهای اخیر ، کتابهای گوناگونی در زمینه بازی با نوزاد و راههای برقراری ارتباط درست با او به بازار عرضه شده که شما می توانید با تهیه آنها و یا انواع اسباب بازیهای مناسب این گروه سنی ، دقایق خوبی را در کنار یکدیگر سپری کنید .

از دوران یک سالگی تا دو سالگی نیز زمان بسیار مناسبی است تا پدرانی که پیشینه ارتباطی خوبی با فرزند خود برقرار کرده اند ، به مستحکم ساختن این رابطه بپردازند . تحکیم رابطه کودک با پدر در این دوران موجب ایجاد حس اعتماد و اطمینان برای تمام عمر می گردد و کودک تا آخر عمر می دانند که فردی به نام پدر در کنارش وجود دارد که می تواند به وی اطمینان کرده و هر جا که لازم است از حمایت ها و توجهات او برخوردار گردد .

در این دوره ، کودکان کم کم قادر به راه رفتن و بیان نخستین کلمات خود هستند و پدرها راحت تر می توانند با آنها ارتباط دوستانه برقرار نمایند . شما می توانید در این زمان با فرزند خود به گردش های دو نفره بروید ، حرف بزنید ، بازی کنید ، قدم بزنید و ... . البته کودکان در این سن کمی دمدمی مزاج هستند و یک لحظه محبت و عاطفه درونی خود را با تمام وجود به پدر و مادر عرضه می کنند و لحظه ای دیگر سعی می کنند که با لجبازی از آنها فاصله بگیرند . یک پدر خوب و آگاه نباید از این برخوردهای فرزند خود ناراحت شود زیرا او سعی در کسب حس استقلال دارد و نمی خواهد زندگی مستقلی را پایه گذاری کرده و برای کارهایش ، خود تصمیم بگیرد . رشد و پرورش این حس در کودک نه تنها بد و آزار دهنده نیست بلکه شما باید به او کمک کنید تا این دوران را بهتر سپری کرده و به استقلال طلبی ویژه این سن دست پیدا کند . امّا در مجموع پس از 18 ماهگی ، کودک به یک مقلّد تمام عیار از کارهای والدین خود به ویژه پدر (اگر ارتباط خوبی برقرار شده باشد) تبدیل شده و از آنجا که قادر به تشخیص صداها از یکدیگر است . صدای پدر را به عنوان یک مأمن مطمئن و آرام بخش به ذهن می سپارد (اگر پدر تا این زمان ، وقت کافی برای صحبت کردن با او صرف کرده باشد . )

پس از دو سالگی ، کودکان به ناظرانی تبدیل می شوند که هیچ چیز از چشمان تیزبینشان پنهان نمی ماند . آنها مدام به شما نگاه می کنند تا از رفتار و نحوه گفتار شما تقلید کنند . در این زمان ، همچنان زمان کافی برای بازی و صحبت با فرزند خود صرف کنید و برای بیان مطالب خود از کلمات و جملات سلیس ، روان و کوتاه استفاده کنید . یادتان باشد ، دامنه لغوی کودکان هنوز محدود است و با حرف زدنهای پی درپی و کلمات ثقیل ، تنها موجب سردرگمی او می شوید .

با افزایش سن کودک حتماً زمانهایی را برای گردش ها و یا غذاخوردن های دو نفره با یکدیگر اختصاص دهید ، با او با احترام صحبت کرده و از بکار بردن الفاظ نامناسب و یا حتی شوخیهایی که بار منفی در خود دارند بپرهیزید . برای فرزند خود یک دوست ، یک پدر و یک حامی همیشگی باشید .

 

نویسنده: ندا نصیری... چاپ در روزنامه همشهری