نقطة آغاز

در این جا به بررسی چند راه کار ساده و مفید برای شرح و آموزش مراحل کار می پردازیم :

·       طرح و ایدة اولیه

دربارة شیوة طبقه بندی مراحل کار فعالیت های لازم توضیحاتی به فرزندتان بدهید . یادداشت ها را با هم مرور کنید از نظرات فرزندتان در هر مرحله استفاده کنید ، آیا به نظر او کاری سخت در پیش دارد و یا آسان است ؟ آیا تا به حال کاری مثل آن انجام داده است ؟ بهتر است چه کاری را اول انجام دهد ؟

·       پاداش و جایزه های تشویقی

دربارة روش هایی که می تواند موجب تشویق و ترغیب فرزندتان شود با او صحبت کنید . شاید از این طریق او بتواند تکالیف و وظایف مدرسه اش را بهتر انجام دهد و زمان بیش تری برای کارهای آزاد خودش داشته باشد . به طور حتم کودک و یا نوجوان پس از مدتی می تواند خودش کارهایش را سروسامان دهد و شما نیز احساس آرامش بیش تری کنید .

·       بیان انتظارات

خواسته ها و انتظارات خود را شفاف و روشن برای فرزندتان توضیح دهید . سعی کنید اعتماد و این اطمینان را در او به وجود آورید که همیشه برای کمک به او آماده اید .

·       برنامه ریزی

ابتدا تصمیم بگیرید که بر یک موضوع تمرکز کنید . برای مثال ، می توانید سه موضوع را انتخاب کنید و از فرزندتان بخواهید یکی را انتخاب کند ، و یا اگر در درس و تکلیفی اشکال دارد ، می توانید از همان موضوع شروع کنید .

·       رضایت از نقش خود

برای این که بهترین نتیجة ممکن را از کارتان بگیرید ، می توانید نقش یک مربی را برای فرزندتان به عهده بگیرید ، . از او بپرسید که چه گونه می توانید به کمک یکدیگر مشکلی را حل کنید ؟ چه گونه ... ؟ و ... او را برای پیشرفت در کار تشویق و حمایت کنید . احساس رضایتی که نسبت به عملکرد خود در ذهن دارد ، انگیزه ای برای موفقیت های بعدی او می شود .

·       پرسش های بعدی

به فرزندان بیاموزید که برآوردی از زمان و مقدار تکالیفش در ذهن داشته باشد تا بتواند با یک زمان بندی ساده ، به موقع آن ها را تمام کند . در ضمن هنگام انجام تکالیف خود ، زنگ تفریح های کوتاهی به خودش بدهد . این کار موجب می شود که هنگام استراحت به آن چه نیاز دارد ، فکر کند و ایده ای جالب تری به ذهنش بیاید . برخی مواقع این روش ساده تر از انجام کار است و در عین حال زمان کم تری هم می برد . اما مشکل این جاست که بیش تر کودکان یاد نگرفته اند که چه گونه مستقلانه به سوی موفقیت حرکت کنند . در این زمینه به چند نکتة ساده اشاره می شود :

ـ فرزند شما قادر است وظایف جدیدی را که نیاز به دانستن آن ها دارد ، بیاموزد . مثل ، بستن بند کفش ، ریختن شیر در لیوان ، پوشیدن لباس به تنهایی و تکمیل کارهای کلاسی .

ـ فرزند شما باید حسی از استقلال در خود پرورش دهد . کودک چهارساله می تواند اسباب بازی هایش را خودش در سبد اسباب بازی هاییش بریزد ، او می تواند به تنهایی به دستشویی برود  . به تدریج کودک نسبت به توانایی ها و استعدادهایش آگاه می شود و خوپنداره ای مثبت در ذهن می سازد .

ـ انتظارات و خواسته های خود را با جدیت و البته مهربانی برای کودک شرح دهید . از این طریق می توانید حس استقلال طلبی برای کودک شرح دهید و او را تشویق نمایید که سطح مسئولیت های و توانش را بالا ببرد . به تدریج او می فهمد که دیگران چه خواسته هایی از او دارند و او چه گونه می تواند آن ها را انجام دهد .

ـ این گونه آموزش می تواند بسیار لذت بخش و مفرح باشد . بدین ترتیب شما نه تنها شیوة انجام کارها را به فرزندتان آموخته اید ، بلکه در عین آن که با او هستید ، حس همدلی و مهربانی را در او پرورش داده اید . این کار همچون دادن بزرگ ترین و بهترین هدایا به اوست .

 

نویسنده: ندا نصیری... چاپ در روزنامه همشهری