آيا فرزندتان در مدرسه و هنگام بازي ،‌ رفتار خوبي دارد ولي در خانه عصباني و خودخواه است ؟ هنگامي كه فرزندتان در مدرسه است ،‌ احتمالاً ‌او به حرف هاي معلم خوب گوش مي دهد و با دوستانش به خوبي بازي مي كند و همه چيز به آرامي پيش مي رود . با وجود تمام كارهاي مشكل از جمله گوش دادن به درس      و چيزهاي ديگري كه در مكان هاي عمومي اتفاق مي افتد او كاملاً آرام و صبور به نظر مي رسد ولي آيا در منزل نزد شما نيز اين گونه رفتار مي كند ،‌ ياطوفانی از خشم و فرياد و عصبانيت است .

هنگامي كه وقت دكتر داشتم قرار شد كه فرزند 6 ساله ام را به جاي اين كه همراه خود ببرم ،‌ در خانه يكي از بستگان بگذارم . پس از اين كه فرزندم از خانه آن ها به منزل بازگشت ،‌ او در مورد ساعات خوشي كه آن جا داشته تعريف مي كرد . ولي به محض اين كه در بسته شد و من گفتم كه الان موقع انجام تكاليف مدرسه است با عصبانيت فرياد زد : "من تكاليفم را انجام نمي دهم و شما نمي توانيد مرا مجبور كنيد." هنگامي كه به او گفتم بايد چند دقيقه ديگر تكاليفت را بنويسي ، او با تندي گفت : "خوب حالا همه آن ها را خودم به تنهايي انجام مي دهم" و به طور عجيبي همه تكاليفش را بي دقت و بدخط نوشت .

كاملاً‌ طبيعي است كه كودكان 6ـ5 ساله شخصيتي دوگانه داشته باشند : يك شخصيت ،‌ وقتي با ديگران هستند و شخصيتي كاملاً‌ متفاوت هنگامي كه با والدينشان هستند . كودكان براي بدرفتاري با پدر و مادرشان مستعدتر هستند چون آن ها در مقابل رفتاري كه از خود در برابر آن ها نشان مي دهند احساس امنيت بيشتري مي كنند .

به عقيده يكي از كارشناسان : به طور عمومي ،‌ عاطفي و عقلاني ،‌ شايد مدرسه براي كودكان 6ـ5 ساله خسته كننده باشد . آن ها بايد يك جا بنشينند ،‌ از قوانين خاصي اطاعت كنند ،‌ رعايت كردن نوبت ممكن است براي آن ها خسته كننده باشد ،‌ در صورتي كه كودكان مي خواهند ،‌ معلم از آن ها راضي باشد و دوست ندارند كه به عنوان فردي شلوغ شناخته شوند . به علاوه ممكن است در آن جا بچه هاي بزرگتر باشند كه كودكان 6ـ5 ساله از آن ها بترسند . در نتيجه تمام انرژي و جنب و جوش آن ها در طي روز يك جا جمع مي شود . وقتي به خانه بازمي گردند ، مي خواهند استراحت كنند . همان كاري كه ما بزرگ ترها انجام مي دهيم ولي با اين تفاوت كه ما استراحت كردن را به معني پا روي پا گذاشتن و روزنامه خواندن مي دانيم ولي كودكان آن را به معناي انجام دادن و گفتن هر آن چه كه مي خواهند ، تلقي   مي كنند .

با استفاده از روش هاي زير مي توان آرامش را در خانه برقرار كرد :

او را به احترام گذاشتن تشويق كنيد .

به طور كلي ، شما مي دانيد كه چرا فرزندتان بعضي كارها را انجام مي دهد ،‌ ولي اين بدان معنا نيست كه مجبور باشيد همه اين ها را قبول كنيد . در حقيقت ،‌ آن چه بيش از همه اهميت دارد اين است كه او را درمقابل بعضي از كارها محدود كنيد و مطمئن شويد كه فرزندتان تشخيص مي دهد كه چه رفتاري مناسب است . شما بگوييد : "تو معلمت را با اسم كوچك صدا نمي كني ،‌ و اجازه نداري مرا با نام ديگري بخواني ." همچنين اگر احساسات كودك تان را بشناسيد بسيار مفيد است ،‌ مثلاً‌ : "مي دانم كه الان عصباني هستي ،‌ اما اجازه نداري كه با من بدرفتاري كني" يا"مي دانم كه خسته هستي . ولي امروز بايد تمام تكاليفت را انجام دهي . آخر هفته به اندازه كافي براي انجام كارهاي ديگر وقت داري . "

برنامه معيني براي بعد از مدرسه ، مشخص كنيد .

با استفاده از يك برنامه مخصوص ،‌ فرزندتان مي داند كه بعد از آمدن از مدرسه بايد طبق آن برنامه عمل كند . بسياري از والدين با اين پيشنهاد براي فرزنداني كه تكليف شب دارند ، موافقند ،‌ ولي كودكان 6ـ5 ساله به برنامه ريزي ساده تري نياز دارند .

ادامه دارد...

 نویسنده: لادن نصیری ... چاپ در ماهنامه کودک